Egitimin Patronlari

Über das Werk

EGITIMIN PATRONLARI SULE YURCU Egitim alma hakkindan yoksun kalmis insanlarin ulke nufusuna oranla cogunlukta oldugu ulkeler, egitim hakkini kazanmis kisilerin cogunlukta oldugu ulkelere her bakimdan mahkumdurlar. Sevgili okurlar, yillardir bu isin icindeyim; ulkemde bir seyler eksik. Ogrencilerimiz eksik gelisiyorlar. PISA (The Programme For International Student Assessment / Uluslararasi Ogrenci Degerlendirme Programi), TIMS (Trends in International Mathematics and Science Study / Uluslararasi Matematik ve Fen Egitimleri Arastirmalari) incelemelerinde ogretmenlerimizin cogunlugunun aldigi mesleklerinden tat almadiklarini, mutlu olmadiklarini ve verilen ozluk haklarindan calismalarinin karsiligi olmadigini belirtiyorlar. Cogunlugu bu durumda olan ogretmenler cocuklarimizi gelecege nasil tasirlar? Hep sorgulamaktayim. Ulastigim sonuc; “egitime patron olanlarin” varligi. Kimlerdir bu patronlar? Egitimin etkin ve verimli uygulanmasina neden engel oluyorlar, nasil engel oluyorlar, engel olduklarinin farkinda midirlar? Dogru bildikleri yanlislar nelerdir? Egitime patron olmak; hukumetlerin ideolojik yaklasimlari, egitim pedagojisinin bilimselligi ile oynamalarinin nedeni midir? Bilimsel platformlarda tartisilmadan kanunlar cikarmalari midir? Ozel okullarin, birbirleri ile rekabet ederken reklam ugruna alt bos sloganlar kullanmalari, acikca cocuk istismari yapmalari midir? Ailelerin kendi hazirlari, olmak isteyip de olamadiklari cocuklarinin olmasi icin egitim pedagojisine aykiri isteklerde bulunarak pedagojinin ilkelerini hice saymalari midir? Yoksa guc odakli ozel ve tuzel kisiliklerin, sizi bagimli kilmalari midir?